EN (Dutch below)
Annick Geenen (b. 1970, Leopoldsburg, Belgium) is a fine art photographer, visual artist and lecturer at LUCA School of Arts.
In her artistic oeuvre and conceptual research, she explores the tension between image and memory, between fact and fiction. Photography functions not merely as a medium, but as a way of thinking and seeing: a philosophical act in which slowness, attention, and presence are central. Her work investigates how visual representations construct meaning and how images continually reshape our experience of reality. The photographic work of Annick Geenen is situated at the intersection of image, introspection, and existential reflection. Her images are characterized by a subtle, almost dreamlike atmosphere in which silence, absence, and contemplation play a central role. Within this quiet visual world, a liminal space emerges where personal experience and universal reflection meet, inviting the viewer to pause and reflect on the relationship between memory, perception, and reality.
In series such as Philosophical Journey and Women on a Staircase, she explores themes including female identity, inner solitude, atmospheric stillness, and the desire for self-determination. The female figures in her work do not appear as objects of an externalizing gaze, but as subjects who embody a complex and largely inaccessible inner world. In doing so, she explicitly positions her photographic practice in opposition to the conventions of commercial fashion photography, in which the female body is often reduced to an aesthetic or erotic object. Instead, she develops a visual language oriented toward introspection and psychological depth. The women in her images seem to withdraw from the performative logic of visibility. They rarely look directly at the camera; their gaze is averted, absorbed in an inner space that remains largely inaccessible to the viewer.
This visual strategy can be interpreted as a subtle form of resistance to the historical dominance of the so-called male gaze. By disrupting and decentralizing the gaze, Annick Geenen creates a space in which female subjectivity is not defined by external desires, but by an autonomous and introspective presence. Paradoxically, absence here becomes a form of presence: the moment when the subject withdraws from the gaze of the other and assumes her own sovereign position. Within this visual universe, composition functions as an important carrier of meaning. Tactile elements—such as the drape of fabrics, the texture of clothing, and the subtle interplay between light and shadow—reinforce the contemplative and melancholic atmosphere. Clothing does not appear merely as ornament, but as a symbolic armor suggesting both protection and introspection. The body is not exposed but rather enclosed within a visual structure that reflects the inner state of the figure.
The architectural spaces that Annick Geenen employs—staircases, corridors, and quiet interiors—also function as metaphorical structures. These liminal spaces, often associated with transition and movement, evoke psychological and social thresholds. Architecture thus operates as a spatial analogy for the existential position of the figure: balancing between social structures and the search for autonomy. Within this tension, she unfolds a visual discourse that is both poetic and critical. Her work reflects on female representation and the historical mechanisms that have shaped it, while simultaneously articulating a subtle form of resistance. In her photographic practice, self-determination does not appear as an explicit statement, but as a quiet, contemplative manifestation of inner sovereignty.
She has collaborated extensively with creatives across fashion, design, and performance, including Raf Simons, Veronique Branquinho, Heaven Tanudiredja, Revital Avidar, Hideki Seo, Ilia Eckardt, Hilde Frunt, Essential Antwerp, Wouter Hoste, Harvey Bouterse, Scabal, Luciano Benetton, Eastpak, Kim Peers, Walter Van Beirendonck, Modenatie Antwerp, Anke Loh, Kathleen Missotten, Kyoko Baertsoen, master students of the Fashion academy from Antwerp and La Cambre Brussels, Yu Fukumoto, Gunyo Kim, Christopher De Vos, Anthony Vaccarello, Josephus Thimister, Sandrina Fasoli, Sabine Hahn, Britta Kurth, Alex Schrijvers, Judith Clark, Marko Galovic, Peter Pilotto, Wim Vandekeybus, Casimir, Anne Pastré, Veronique Leroy, and many others. Her work has been exhibited at Colette Paris, Vooruitzicht Antwerp, the Fashion Museum Hasselt, De Warande Turnhout, Gallery S & H De Buck, Campo & Campo Art gallery, the Flemish Parliament and various cultural centres in Flanders. It has appeared in publications including Vision magazine, Kwintessens, ISEL art and culture magazine, dS Magazine, Goed Gevoel, Feeling, Knack Weekend, Blend, AAA art magazine, Moi Veronique Branquinho Toute Nue (MoMu) , Delvaux (Lannoo), Contradictions: 350 Years Antwerp Academy, The Fashion Book (Phaidon), De Lichte Kamer (Garant), Designers Against Aids (Ludion) and The Rage of Staging (Lannoo), among others.
Annick Geenen graduated in 1992 with an MFA in Photography from the Higher Institute for Visual Communication & Industrial Design (Genk, BE). In her early years as an independent arts professional, she developed a strong interest in interdisciplinary collaborations in the field with other creatives and teaching practices in an Institute of Higher Arts Education. She also holds a Master's degree in Visual Arts from the Katholieke Hogeschool Limburg (KHLim) and a certificate of pedagogical competence from the Flemish Ministry of Education and Training. Since 2000, Annick Geenen teaches at the academic Bachelor and Master’s degree programs in Visual Arts - Photography - at LUCA School of Arts campus C-Mine (Genk, BE), while continuing her artistic practice.
NL
Annick Geenen (°1970, Leopoldsburg, België) is fotograaf, beeldend kunstenaar en docent aan LUCA School of Arts.
In haar artistieke oeuvre en conceptueel onderzoek verkent zij de spanning tussen beeld en herinnering, tussen feit en fictie. Fotografie fungeert daarbij niet louter als medium, maar als een manier van denken en kijken: een filosofische daad waarin vertraging, aandacht en aanwezigheid centraal staan. Haar werk onderzoekt hoe visuele representaties betekenis construeren en hoe beelden onze ervaring van de werkelijkheid voortdurend hervormen. Het fotografisch werk van Annick Geenen situeert zich op het snijvlak van beeld, introspectie en existentiële reflectie. Haar beelden worden gekenmerkt door een subtiele, bijna dromerige atmosfeer waarin stilte, afwezigheid en contemplatie een centrale rol spelen. Binnen deze verstilde beeldwereld ontstaat een liminale ruimte waarin persoonlijke ervaring en universele reflectie elkaar ontmoeten, en waarin de toeschouwer wordt uitgenodigd om stil te staan bij de relatie tussen herinnering, waarneming en werkelijkheid.
In reeksen zoals Philosophical Journey en Women on a Staircase onderzoekt zij thema’s als vrouwelijke identiteit, innerlijke afzondering, atmosferische verstilling en het verlangen naar zelfbeschikking. De vrouwelijke personages in haar werk verschijnen niet als objecten van een externaliserende blik, maar als subjecten die een complexe en grotendeels ontoegankelijke innerlijke wereld belichamen. Hiermee positioneert zij haar fotografische praktijk expliciet tegenover de conventies van de commerciële modefotografie, waarin het vrouwelijke lichaam vaak wordt gereduceerd tot een esthetisch of erotisch object. In plaats daarvan ontwikkelt zij een beeldtaal die gericht is op introspectie en psychologische gelaagdheid. De vrouwen in haar beelden lijken zich te onttrekken aan de performatieve logica van zichtbaarheid. Zij kijken zelden rechtstreeks naar de camera; hun blik is afgewend, verzonken in een innerlijke ruimte die zich onttrekt aan de toeschouwer.
Deze visuele strategie kan worden gelezen als een subtiele vorm van weerstand tegen de historische dominantie van de zogenaamde male gaze. Door de blik te ontregelen en te decentraliseren, creëert Annick Geenen een ruimte waarin vrouwelijke subjectiviteit niet wordt bepaald door externe verlangens, maar door een autonome en introspectieve aanwezigheid. Afwezigheid wordt hier paradoxaal genoeg een vorm van aanwezigheid: het moment waarop het subject zich onttrekt aan de blik van de ander en een eigen soevereine positie inneemt. Binnen dit visuele universum fungeert de compositie als een belangrijke rol als drager van betekenis. Tactiele elementen — zoals de valling van stoffen, de textuur van kleding en het subtiele spel tussen licht en schaduw — versterken de contemplatieve en melancholische sfeer. Kleding verschijnt daarbij niet louter als ornament, maar als een symbolisch pantser dat bescherming en introspectie suggereert. Het lichaam wordt niet geëxposeerd, maar omsloten door een visuele structuur die de innerlijke toestand van het personage weerspiegelt.
Ook de architecturale ruimtes die Annick Geenen inzet — trappenhuizen, gangen en verstilde interieurs — functioneren als metaforische structuren. Deze liminale ruimtes, vaak geassocieerd met overgang en beweging, verbeelden de psychologische en maatschappelijke drempels. De architectuur fungeert hier als een ruimtelijke analogie voor de existentiële positie van het personage: balancerend tussen sociale structuren en de zoektocht naar autonomie. Binnen dit spanningsveld ontvouwt zij een visueel discours dat zowel poëtisch als kritisch is. Haar werk reflecteert op vrouwelijke representatie en de historische mechanismen die ze hebben gevormd, maar articuleert tegelijk een subtiele vorm van verzet. Zelfbeschikking verschijnt in haar fotografisch werk niet als expliciet statement, maar als een subtiele, contemplatieve manifestatie van innerlijke soevereiniteit.
Annick Geenen heeft samengewerkt met tal van vooraanstaande creatieve professionals, waaronder Raf Simons, Veronique Branquinho, Heaven Tanudiredja, Revital Avidar, Hideki Seo, Ilia Eckardt, Hilde Frunt, Essential Antwerp, Wouter Hoste, Harvey Bouterse, Scabal, Luciano Benetton, Eastpak, Kim Peers, Walter Van Beirendonck, Modenatie Antwerp, Anke Loh, Kathleen Missotten, Kyoko Baertsoen, masterstudenten van de Modeacademie van Antwerpen en La Cambre Brussels, Yu Fukumoto, Gunyo Kim, Christopher De Vos, Anthony Vaccarello, Josephus Thimister, Sandrina Fasoli, Sabine Hahn, Britta Kurth, Alex Schrijvers, Judith Clark, Marko Galovic, Peter Pilotto, Wim Vandekeybus, Casimir, Anne Pastré, Veronique Leroy, enz.. Haar werk werd getoond bij Colette Paris, Vooruitzicht Antwerp, Modemuseum Hasselt, De Warande Turnhout, Gallery S & H De Buck, Campo & Campo Art gallery, het Vlaamse Parlement, en verschillende culturele centra in Vlaanderen. Publicaties over haar werk verschenen onder andere in Vision magazine, Kwintessens, ISEL art and culture magazine, dS Magazine, Goed Gevoel, Feeling, Knack Weekend, Blend, AAA art magazine, Moi Veronique Branquinho Toute Nue (MoMu), Delvaux (Lannoo), Contradictions: 350 Years Antwerp Academy, The Fashion Book (Phaidon), De Lichte Kamer (Garant), Designers Against Aids (Ludion) en The Rage of Staging (Lannoo).
Annick Geenen behaalde in 1992 een masterdiploma in de Beeldende Kunsten, met specialisatie Fotografie, aan het Stedelijk Hoger Instituut voor Visuele Communicatie en Vormgeving (SHIVKV) in Genk, België. In haar vroege loopbaan als zelfstandige ontwikkelde ze een sterke interesse in interdisciplinaire samenwerkingen binnen het professionele werkveld en het doceren in het hoger kunstonderwijs. Zij behaalde daarnaast ook een diploma Meester in de Beeldende Kunst aan de Katholieke Hogeschool Limburg (KHLim), evenals een certificaat van pedagogische bekwaamheid erkend door het Vlaams Ministerie van Onderwijs en Vorming. Sinds 2000 geeft Annick Geenen les aan de academische bachelor- en masteropleiding in de Beeldende Kunsten - Fotografie - aan LUCA School of Arts campus C-Mine (Genk, BE), terwijl ze haar artistieke praktijk voortzet.
Legal notice: ©Annick Geenen. All photographs herein, are copyrighted by the artist, no part of this website or any of the content may be used or reproduced in any manner without the permission of the copyright holder.